Linia Profili C+ / Sigma / Omega

Tak, w konfiguracji z wymianą kaset C, sigma i omega powstają na tej samej ramie. Im więcej przekrojów, tym szybciej zwraca się szybka wymiana.

Przy regulowanej konstrukcji kasetowej wysokość wybiera się na panelu; jeśli zmienia się rodzina przekrojów, wymienia się zestaw rolek.

Rolki wykonano ze stali 4140, hartowanej do 58-60 Rockwella; przy prawidłowych nastawach nacisku mogą wyprodukować miliony metrów profilu.

Regulacja obejmuje zakres szerokości i wysokości w obrębie jednej rodziny przekrojów i geometrii, pod którą ją zaprojektowano. Czego nie robi, to zamiana jednej rodziny profili w inną: przejście między C, Sigma i Omega to sprawa zestawu rolek, a wyjście poza zaprojektowany zakres oznacza nowe oprzyrządowanie niezależnie od tego, ile regulacji ma maszyna. Uczciwy sposób specyfikowania takiej linii to podać pełną listę przekrojów, które zamierzacie produkować, łącznie z tymi, na które nie macie jeszcze zamówień, i pozwolić zaprojektować zakres wokół tej listy.

Bo ugięcie często daje się wyciągnąć na montażu, a skręcenia nie. Przekroje C i Sigma są niesymetryczne względem co najmniej jednej osi, więc naprężenia własne pozostałe w taśmie nie uwalniają się jako prosta krzywizna, lecz jako obrót wzdłuż długości. Skręcona płatew nie przylgnie płasko tam, gdzie się ją skręca, a rozwiązaniem na budowie zwykle bywa odrzucenie sztuki. Dlatego etap prostowania waży na linii konstrukcyjnej więcej, niż większość kupujących się spodziewa, i dlatego warto o niego zapytać wprost.

Położenie i rozstaw otworów to wartości receptury, więc nowy układ jest zmianą danych, a nie oprzyrządowania. Kształt i wielkość otworu to już oprzyrządowanie — inna średnica albo owal zamiast otworu okrągłego oznaczają stempel i matrycę. Planując linię, warto od początku wypisać wszystkie kształty otworów występujące w Państwa asortymencie, bo dokładanie kształtów później to za każdym razem zakup, a dokładanie położeń jest bezpłatne.

Dłużej, niż większość się spodziewa, i zależy to znacznie bardziej od tego, co przez nie przechodzi, niż od godzin pracy. Stal niepowlekana, powłoki ścierne, materiał gruby i ciasne promienie zużywają oprzyrządowanie szybciej niż lekka blacha ocynkowana na hojnych promieniach. Rolki to pozycja remontowa, nie materiał eksploatacyjny — gdy w końcu wyjdą poza tolerancję, poddaje się je przeróbce, a nie wymianie. Tym, co naprawdę wcześnie zabija zestaw, jest praca z niewspółosiowością albo przy zbyt dużym nacisku, a to bardziej kwestia dyscypliny ustawiania niż metalurgii.

To zależy od struktury zamówień i warto policzyć, zamiast zakładać. Linia regulowana wygrywa, gdy portfel jest zróżnicowany i żaden przekrój nie dominuje — kupuje się jedną maszynę, jeden układ sterowania i jeden komplet części zamiennych, a przezbrojenia są częste, ale krótkie. Dwie linie dedykowane wygrywają, gdy dwa przekroje stanowią większość wolumenu, bo każda pracuje w swoim optimum bez żadnego przezbrojenia. Jeśli jeden przekrój to ponad mniej więcej połowę produkcji, dedykowanie mu linii zwykle się zwraca.